Noooo i stało się. Stało się już dawno ale teraz urasta do rangi opętania. Rzucam wszystko, pracę, dom, komunikację miejską, herbatę i zakładam batkostium! Będę Batmanem, Będę Batmanem, będę cię badał, a nie, to nie to...sorry.
Ludzie! Najpierw przeczytałam dwa batkomiksy, które były batzajebiste! (jak przeczytam trzeci to napiszę to i owo), a potem obejrzałam dwa batfilmy Tima BatBurtona. Nolana znam na pamięć, więc nie ma co oglądać po raz enty, cała trylogia podoba mi się przebardzo, trzecia część najsłabsza ale i tak w trąbkę. Ale nie o tym.
Batman Tima Burtona z 1989 roku, nie taki stary maderfakier, acz część efektów kapkę trąci myszką. Rzecz, a jakże, dzieje się w Gotham City, szarym mieście, gdzie żyją dziwni źli ludzie i jeden mądry Batman. Jack Napier - taki tam przestępca, który jest tak brzydki, że aż piękny, pewnego pięknego dnia, schwytany przez Batmana wpada do kwasu jakiegoś, który wykrzywia mu twarz. Tak drogie dzieci, tak oto powstał mój ulubieniec - Joker. No i wiadomo. Jak to w Batmanie, rozpoczyna się walka nietoperz kontra uśmiechnięty żartowniś. Kurde, czy ktoś widział lepszego Jokera? Jack! No coś pięknego. Bałam się zwalistości, powolności Jacka Nicholsona, a tu proszę, taka niespodzianka! Lekki jak chmurka! Świetnie zagrany, Joker z mych marzeń i snów. No i toczą panowie te boje, Joker za pomocą kosmetyków wykrzywia ludziom twarze, podtruwa gazami różnymi i leci na dziewczynę Batmana - Vicki (no oczywiście, że Kim Basinger, bo w Batmanie ZAWSZE musi być jakaś du... ładna pani), która reporterką jest i ma fajne okulary. Wiadomo, wszystko kończy się dobrze. Ale ale. Co do samego Batmana. Gadajo, że Michael Keaton najlepszym był. Czy ja wiem? Christian Bale był (jest) płynny, szybko, skoczny. No dobra, podoba mi się i nawet jak krzyczy JUR FAKING AMACZEEEERRRRR!!!!!!!! mi nie przeszkadza;). Michael Keaton, czy może raczej postać, którą grał była dość toporna, taka mechaniczna, jak robot. Ogólnie cały film jest dość komiksowy, teatralny, kojarzy mi się z wampirami, smołą i sadzą. Batman Nolana jest szybki, nowoczesny, efekciarski (i nie ma tutaj żadnego pejoratywnego wydźwięku), przystojny, wygładzony. Nie chcę porównywać bo zeżarło jedno i drugie. Ale na ten przykład takiego Jokera bym porównała chętnie. Bo zgryz mam. Heath czy Jack? Jack czy Heath? No obaj cymes! I kiedy mówię Batman - myślę Joker. Nie tam żaden człowiek pingwin (o tym innym razem), nie tam żaden Bane, nie tam żaden strach na wróble (chociaż wiadomo, że do Cilliana M. to ja mam słabość ogromną) ale właśnie on - Joker. Mastach i miszcz nad miszcze. Tym, którzy nie widzieli, bardzo polecam. Wciąga, żarty Jokera są przednie, a Kim ma ładną szminkę. No i ten motyw główny, muzyczny. Ciary. Nic. Pora wsiąść w battrolejbus i brnąć w tę szarą bezbatmanową rzeczywistość;). Ave!











